گاف‌های بی‌پایان واعظ که گفته بود درباره فوتبال حرف نمی‌زند!

گاف‌های بی‌پایان واعظ که گفته بود درباره فوتبال حرف نمی‌زند!

گاف‌های بی‌پایان واعظ که گفته بود درباره فوتبال حرف نمی‌زند!

امیر واعظ آشتیانی که گفته بود اگر از استقلال برود دیگر درباره فوتبال حرف نمی‌زند حالا سال‌هاست که همچنان برای خودش خطابه می‌گوید!

عرفان حاج بابایی: حرف‌های واعظ درباره فوتبال ملی و شیوه انتخاب سرمربی احتمالا برای‌تان جذابیت دارد اما مشکل این است که او به پشتوانه کدام دانش ورزشی و موفقیتی ، اینچنین با اعتماد به نفس از مدیریت فوتبالی می گوید؟ این حرف‌ها را ببینید چه شیرین است:«ژاپنی‌ها سال‌ها مربیان خارجی آوردند، اگر اشتباه نکنم مربی شان آقای فلیپ تروسیه هم بودند.»
او رفرنس فوتبالی از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۲ می دهد و نمی گوید ۴ سال قبل این تیم یکی مثل زاگه رونی را روی نیمکتش داشته است. که البته اصلا چنین چیزی را نمی داند. اینکه چرا چند ماه مانده به جام جهانی خلیل هودزیچ را سه ماه پیش از جام‌جهانی کنار گذاشته اند. کاری شبیه به کاری که ما با ایویچ کرده بودیم یا اگر می‌گذاشتند احتمالا با برانکو و کی‌روش می‌خواستیم تکرار کنیم!
همان تیم خلیل هودزیچ بود که به جام جهانی رفت. ستاره صربستانی _فرانسوی که الجزایرش در برزیل خوش درخشیده بود و نشان داده بود چه مربی بزرگی است اما در ژاپن نساخت با ستارگان و مدیرانش و جدا شد و در جای او یک مربی بومی نتیجه گرفت . کسی که بر خلاف باور واعظ آشتیانی نه شاگرد تروسیه بوده و نه زاکه رونی. مربی سن و سال‌داری بود که در سال‌های جوانی اش با تیم ملی المپیک این کشور در المپیک ۱۹۹۶ خوش درخشیده بود!
واعظ در این ویدئو از برنامه ژاپنی‌ها گفته برای قهرمانی جهان در سال ۲۰۴۰! می‌گوید در سال ۲۰۱۰ و پس از ناکامی تیم های باشگاهی‌شان در لیگ قهرمانان آسیا این نقشه را کشیده‌اند!
درحالی که همان سال بعدش آنها قهرمان آسیا شدند و مربی بزرگی ملی به اسم زاکه رونی داشتند! بگذریم از اینکه سال ۲۰۴۰ اصلا جام جهانی نداریم! مدیری مثل واعظ که اینچنین با طمانینه سخن می‌گوید و احتمالا مخاطبان دورش با به به و چه چه فکر می‌کنند او چه حرف‌های گرانبهایی را به زبان می‌راند ، از نبود استراتژی ، نبود تفکر دوی امدادی و هم‌افزایی در مدیریت فوتبال‌مان گفته است و چه بد که این فعال پیشین سیاسی این‌قدر روی کوتاهی حافظه تاریخی مخاطبان استفاده کرده است.

استاد واعظ از یاد برده‌اند که بداخلاقی‌ها ، دعواها، بیانیه نویسی‌ها و بسیاری از چسبیدگانی که پدر تیمی چون استقلال را در این سال ها در آوردند، بدعت‌های بی مانند دوره مدیریت خودش بوده اند! اینکه عصاره انتخاب مربی‌گری اش چیزی غیر از صمد مرفاوی نبود! و باز اینکه وقتی در زمان رفتن گفت دیگر در فوتبال حرف نمی‌زند، هیچ‌گاه روی گفته اش نماند و حالا نسخه فنی فوتبالی هم برای همان دو سالی که در ورزش بوده است می پیچد!

۴۱۲۵۷

منبع




دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *