اخم و لبخند مسریند

دنیا با شما می خندد؛اخم و لبخند مسری هستند

توانایی بشر در خواندن و درک حالات چهره با مغز باستانی ما در ارتباط است. بررسی‌های اخیر در علوم شناختی نشان می‌دهد که توانایی تقلید خنده یا اخم، نقش مهمی در برقراری ارتباط با اطرافیان دارد.

در واقع اگر در اتاقی بخندید، دیگر افراد حاضر نیز به صورت ناخودآگاه احساس بهتری خواهند داشت و لبخند خواهند زد. تقلید احساسات موجود در چهره دیگران به ما امکان همدلی با دیگران و درک احساس دیگران را می‌دهد. اگر نتوانیم احساسی که در چهره فرد مخاطب وجود دارد را تقلید کنیم، توانایی ما برای درک دقیق احساس او و در نتیجه ارائه واکنش مناسب به آن از دست می‌رود.

بصورت بالعکس، اگر در کنار دوستی هستید که ناراحت به نظر می‌رسد، احتمالا چهره‌ای ناراحت به خود می‌گیرید. این در حالی است که حتی شاید خودتان از این مساله آگاه نباشید. این حالت ناراحت به خود گرفتن، به شما کمک می کند که بتوانید احساس منفی دوست خود را با تجربه مشابهی که در گذشته داشتید و سبب ناراحتی شما داشت ارتباط دهید. جالب اینجاست که این برداشت معنای هیجانی از چهره دیگران فقط طی چند صد میلی ثانیه روی می‌دهد.

اگر کسی از توانایی تقلید چهره دیگران برخوردار نباشد، توانایی او برای تشخیص و تقلید احساسات دیگران به شدت کاهش می‌یابد. برای نمونه افرادی که دچار برخی آسیب‌های سیستم حرکتی نظیر فلج صورت ناشی از سکته مغزی و یا حتی آسیب ناشی از جراحی پلاستیک هستند، این مساله مشاهده می‌شود. البته اگر کسی از ابتدا از توانایی تقلید احساس موجود در چهره دیگران برخوردار نباشد، به صورت خودکار از شیوه‌هایی جایگزین برای تفسیر اطلاعات دیگران استفاده خواهد کرد.

علاوه بر این، برخی افراد دارای اختلالاتی نظیر اوتیسم که قادر به تقلید و شناسایی احساسات نیستند نیز ممکن است دچار این مشکل است.

این مطالعه در نشریه ژورنال Trends in Cognitive Sciences منتشر شده است.

 

 




دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *