دوریان یتس

بیو گرافی دوریان یتس ابر قهرمان بدنسازی + مصاحبه

دوریان یتس تنها ورزشکار حرفه ای و بدنساز انگلستانی است که موفق شد شش بار به جایزه مستر المپیا دست پیدا کند. همین دستاورد او بود که او را نسبت به دیگر بدنسازان انگلستانی متمایز می کرد و به اوج شهرت رساند. با روژان همراه شوید.

هر ورزشکار و بدنسازی برای اینکه مسیر موفقیت و قهرمانی را با فراز و نشیب کمتری طی کند، نیاز به گوش دادن و عمل کردن به نکات و آموزه حرفه ای ها و کارکشته های رشته مورد علاقه اش دارد. مصاحبه ای که در ادامه در اختیارتان قرار خواهد گرفت،به جرأت می توانیم بگوییم که اولین مصاحبه رسمی دوریان یتس است که در سایت های بدنسازی منتشر می شود و نکات آموزنده زیادی را می توانید از زبان خود دوریان بشنوید.

 

کارنامه حرفه ای دوریان یتس

دوریان یتس یکی از بدنسازان فوق حرفه ای و متخصص این رشته به حساب می آید. به طوری که قبل از اینکه دوریان موفق به دریافت اولین جایزه مسترالمپیای خود شود، تمامی مقالات در زمینه تمرین، تغذیه و روانشناسی ورزش بدنسازی را مطالعه کرده و مقاله و نوشته علمی ای نبود که او ندیده باشد!

 

یتس بدنساز شناخته شده ای است که بیش از ۱۵ رکورد حرفه ای و سابقه قهرمانی داشته و در این بین دو بار هم مقام دومی مسابقات را کسب کرده است. یتس در مزرعه کوچکی چشم به جهان گشود و در سن ۱۳ سالگی بعد از اینکه پدر خود را از دست داد مجبور شد تا به همراه خانواده اش به بیرمنگام مهاجرت کند.

 

او در سال ۱۹۸۳ ورزش کردن راشروع نمود و از همان ابتدا به تمرینات HIIT (تمرینات شدت بالا) علاقه زیادی پیدا کرد. او معتقد بود نهایت تحریک عضلانی تنها با تمرینات کوتاه و شدت بالا ممکن است. نیازی به انجام تمرینات طولانی مدت نیست و وقت گیر نیست.

یتس به قدری قدرتمند بود که به او لقب «سایه» (The shadow) داده بودند. علت نام گذاری او با این عنوان به نحوه حضور او در مسابقات بازمی گردد. او به صورت غیرمنتظره ای در همه رقابت های بدنسازی ظاهر می شد و عنوان قهرمانی را از آن خود می کرد، به همین خاطر به او لقب سایه دادند.

نکته جالب در مورد رفتار و اخلاقیات دوریان یتس این بود که بی نهایت از حاشیه ها دوری می کرد. تا جایی که چندین پیشنهاد و قرارداد فوق العاده با شرکت های بزرگ مکمل را رد کرد و از مصاحبه های تلویزیونی و مصاحبه ها فراری بود. او ترجیح می داد بیشتر تمرکز خود را روی تمرینات اش بگذارد. به همین خاطر یافتن مصاحبه ای از یتس داخل سایت های بدنسازی تقریباً کار غیرممکنی است!

 

او در کارنامه خود سابقه ۶ بار قهرمانی مسابقات المپیا را داشته و بعد از آن به علت آسیب دیدگی های جدی که شامل پارگی جلوبازو و پشت بازو می شد، ورزش حرفه ای اش را به کلی کنار گذاشت و به سراغ کارآفرینی رفت. پس از پایان رقابت ها به دنبال راه اندازی کسب و کار در رشته مورد علاقه خود یعنی بدنسازی رفت.

 

یتس ابتدا باشگاهی خریداری نمود و سپس تعداد باشگاه هایش را به چهار شعبه گسترش داد. پس از آن نیز شرکت تولیدی مکمل های پروتئینی و افزایش وزن خودش را راه انداخت. بعد از آن نیز شرکت دیگری تأسیس نمود که در آن مکمل های پروهورمون و هورمون های پپتیدی را تولید نمود. درنهایت این شرکت را نیز کنار گذاشت و برای تأسیس شرکت سوم خود اقدام نمود. در این شرکت نیز کار جدیدی راه اندازی کرد و شروع به تولید دی وی دی های آموزشی ورزشی و مکمل های قبل از ورزش نمود.  رازهای تمرینی جی کاتلر قهرمان مسترالمپیا

 

افتخارات دوریان یتس در رشته بدنسازی

  • مقام هفتمی رقابت های جهانی در دسته سنگین وزن ۱۹۸۵
  • مقام اول مسابقات قهرمانی بریتانیا ۱۹۸۶
  • مقام اول دسته سنگین وزن و اورال قهرمانی بریتانیا ۱۹۸۸
  • مقام دومی مسابقات شب قهرمانان ۱۹۹۰
  • مقام اولی شب قهرمانان در سال ۱۹۹۱
  • مقام دومی مسابقات مستر المپیا ۱۹۹۱
  • مقام اولی رقابت های پریکس انگستان ۱۹۹۱
  • مقام اولی مستر المپیا ۱۹۹۲
  • مقام اولی رقابت های پریکس ۱۹۹۲
  • مقام اولی مستر المپیا ۱۹۹۳
  • مقام اولی مستر المپیا ۱۹۹۴
  • مقام اول رقابت های پریکس اسپانیا ۱۹۹۴
  • مقام اول رقابت های پریکس آلمان ۱۹۹۴
  • مقام اول رقابت های پریکس انگلستان ۱۹۹۴
  • مقام اول مستر المپیا ۱۹۹۵
  • مقام اول مستر المپیا ۱۹۹۶
  • مقام اول رقابت های پریکس اسپانیا ۱۹۹۶
  • مقام اول رقابت های پریکس آلمان ۱۹۹۶
  • مقام اول رقابت های پریکس انگلستان ۱۹۹۶
  • مقام اول مستر المپیا ۱۹۹۷

 

مصاحبه صورت گرفته با دوریان یتس در مورد تمرینات بدنسازی

 

سؤال: ممکن است برایمان توضیح دهید که چگونه بدنسازی را شروع کردید و تا قهرمانی المپیا پیش رفتید. آیا پیروی از تمرینات شدتی در تمامی دوره حرفه ای شما ثابت بود؟

همیشه سبک تمرینات من (تمرینات شدت بالا با ست های کم و نهایت تلاش) اینگونه بود، بنابراین از ابتدای شروع بدنسازی تا رسیدن به موفقیت هایم تغییرات زیادی در سبک تمرینی ام نداشتم. البته از سال ۱۹۹۲ به بعد کمی آن را کمتر کردم، قبل از آن دو ست داشتم و تا نهایت خستگی و کم آوردن به تمریناتم ادامه می دادم. شاید خیلی از افرادی که داخل مجلات من را دنبال می کردند، شگفت زده شوند.

 

داخل مجلات همیشه نوشته شده بود دوریان تنها از یک ست استفاده می کند. خیر، بنده از یک ست برای هر حرکت استفاده نمی کنم، بلکه از یک ست تا حد خستگی استفاده می کنم.

 

ابتدا سراغ ست های گرم کردن می روم و اینکه در ادامه تمرین به چه نحوی جلو بروم کاملاً بستگی به خود تمرین و برنامه همیشگی ام دارد. ایده اصلی من در تمرین گرم کردن و آماده کردن عضله برای ست های بی نهایت است. چون از اینجا به بعد است که تازه جزء تمرین حساب می شود باید فشاری به عضله وارد بیاید که قبلاً تجربه نکرده باشد. حقیقت تمرین همین فشار است که باعث بزرگتر و قوی تر شدن عضلات خواهد شد. قبل از سال ۱۹۹۲ دو ست تا حد خستگی داخل برنامه تمرینی ام بود، دو ست برای گرم کردن داشتم و سپس یک ست را تا حد خستگی پیش می بردم. سپس سنگینی وزنه را ۵ تا ۱۰ درصد سبک تر انتخاب می کردم و ست بعدی تا حد خستگی را شروع می کردم.

به عنوان مثال، با وزنه ۴۵ کیلویی نهایتاً تا ۶ تا ۸ تکرار خسته می شدم، بعد در ست بعدی به خاطر خستگی دیگر نمی توانستم ۶ تا ۸ تکرار داشته باشم. در نتیجه باید سنگینی وزنه را کمتر می کردم. بعدها فقط یک ست تا حد خستگی را داخل برنامه ام می گذاشتم.

 

سؤال: به نظر شما ریکاوری سمت دیگر معادله تمرینات شدت بالا است؟

بله، همه چیز فقط تمرین سخت و دشوار نیست. اگر شما ست های طولانی داشته باشید و  به سراغ وزنه های بیش از حد سنگین بروید، بدنتان تمام زمانش را صرف بازسازی خودش خواهد کرد و نتیجه ای از تمرین تان نخواهید گرفت.

 

سؤال: امکان دارد اولین برنامه ای که برای شروع بدنسازی تان شروع کردید را برایمان بازگو کنید؟

من تمام نوجوانی ام را صرف تمرینات بیهوده کردم و تمرینات اصولی ام از سن ۲۱ سالگی شروع شد. قبل از سن ۲۱ سالگی مطالعات خیلی زیادی داشتم و مقالات مایک منتزر (Mike Mentzer)، آرتور جونز (Arthur Jones) و دیگر نویسنده های مطرح رشته بدنسازی را مطالعه می کردم و نهایتاً به یک برنامه بدنسازی ای رسیدم که برایم حسابی جواب می داد. مثلاً بعد از خواندن مقاله ها متوجه شدم که به خاطر تمرینات بیش از چهار روز در هفته دچار بیش تمرینی شده ام. شگفت انگیزترین بدنسازهای جهان: از آرنولد تا رونی کلمن

 

سؤال: خیلی دشوار است که بخواهیم بگوییم شما مسیر را اشتباه می رفتید، چون سیستم تمرینی تان به خوبی برایتان جواب داد و نهایتاً قهرمانی مستر المپیا را گرفتید.

بله، اما چیزی که متوجه شدم این بود که تا زمانی که عنوان مستر المپیا را به خودم اختصاص ندادم، مردم زیاد به من گوش نمیدادند. زمانی که به عنوانی رسیدم تازه در کانون توجه ها قرار گرفتم.

زمان های استراحت متفاوتی را در تمریناتم تجربه کردم، ۵، ۶ یا حتی ۷ روز دور بودن از باشگاه را تجربه نمودم. به شما هم پیشنهاد می کنم از تمرین بیش از حد فاصله بگیرید و سعی کنید دانشتان را افزایش دهید.

زمانی که تازه بدنسازی را شروع کردم از تمرینات برای مبتدی ها استفاده می کردم: سه روز در هفته، سه ست این حرکت را انجام بده و سه ست آن یکی حرکت را تکرار کن.

 

سپس سراغ تمرینات سطح متوسط می رفتیم و می شد چهار هفته، در چهار ست این تمرین را داشته باش. سپس در سطح پیشرفته : ۶ روز در هفته، ۲۰ ست مجموعاً تمریناتت را تکرار کن و حتی بعضی از روزها دو روز تمرین کن.

حقیقت این موضوع این است که به عنوان یک شخص مبتدی می توانید گاهی اوقات بیشتر و با وزنه های سنگین تر تمرین کنید.

 

فرض کنید تازه تمرینات بدنسازی تان را شروع کنید. بر روی سه ست اسکوات با وزنه ۴۵ کیلویی تمرکز کنید. این تمرین باعث می شود تا فشار بیشتری به بدنتان وارد شده و پیشرفت داشته باشید.

نکته دیگری که باید بگویم این است که برفرض ۶ سال از روز اول تمرین تان گذشت و شما می توانستید اسکوات ۱۸۰ کیلویی بزنید. این تقریباً ۴ برابر وزنه ای است که روز اولتان بلند می کردید و برابر است با فشار بیشتری که به بدنتان وارد می کنید. اما یادتان باشد سیستم ایمنی بدن، اعصاب و سیستم ریکاوری بدن شما همان سیستم روز اول تمرین تان است و پیشرفتی نداشته است. در نتیجه سرعت ریکاوری بدنتان تغییری نکرده است و نباید بیش از حد به بدنتان فشار بیاورید.

به عنوان نکته آخر، یک ست اسکوات ۱۸۰ کیلویی فشار بیشتری نسبت به سه ست ۴۵ کیلویی به بدنتان وارد خواهد آورد. درنتیجه با پیشرفته تر شدن و جلوتر رفتن باید از سنگینی وزنه ها کم کنید.

 

سؤال: در نتیجه می توانیم بگوییم هرچقدر پیشرفته تر می شوید، رشدتان کمتر می شود؟

بله، در شش ماه اول بازخوردهایی که از ورزش خواهید گرفت خیلی بیشتر است. به نظر من بیشترین پیشرفت افراد در ۱۲ ماه اول شروع بدنسازی است.

به همین خاطر بعد از این مدت باید هوشمندانه تر عمل کنید. چون در شروع تمرین، بدنتان وارد فرایند جدیدی شده و زودتر جواب می دهد، اما با گذشت زمان دیگر بدنتان به خیلی چیزها عادت خواهد کرد. اما بسیاری از بدنسازان اشتباه می کنند و فقط باشگاه می آیند و می روند.

 

سؤال: درنتیجه ابتدا بدن شما با رویکرد چند- ستی بهتر جواب می داد اما بعد با پیشرفت تان ست ها را کمتر کردید؟

برنامه ورزشی روزمره من بدین سبک بود که تمریناتم را به مدت سه روز در هفته همراه با سیستم اسپلیت ،دو روز هفته پیش ببرم. بیشتر افراد برنامه اسپلیت چهار روز در هفته داشتند: یعنی روزهای دوشنبه، سه شنبه، پنجشنبه و جمعه ورزش می کردند. من هم سیستم های تمرینی زیادی را امتحان کردم ولی سبکی که برای بنده جواب داد، این بود که هر عضله ام را در فاصله مثلاً ۹ روز حداقل دو بار تمرین بدهم. در نتیجه هر عضله به صورت میانگین چهار یا پنج روز فرصت برای استراحت کردن داشت.

با گذشت زمان بازهم سیستم خود را تغییر دادم و هر هفت روز روی یک عضله کار می کردم که این باعث می شد تا زمان استراحت هایم طولانی تر شود.

 

شاید در آن زمان بیشتر تمرین می کردم، اما مدت تمرین هایم را نیز کوتاه کرده بودم. زمانی که تمرین ام را شروع کردم بدنم را به دو قسمت تقسیم کردم و سه روز در هفته با دو یا سه حرکت سراغ یکی از قسمت های بدنم می رفتم.

اما اگر برنامه تمرینی تان را ۹ روزه بچینید، باید هر قسمت از بدنتان را دو بار در کل مدت ۹ روز تمرین بدهید. بدین صورت در مجموع چهار یا پنج روز استراحت برای هر قسمت در نظر گرفته اید که میزان خوب و قابل توجهی است.

 

سؤال: خب زمانی که حرفه ای تر شدید، تعداد ست ها را کمتر کردید؟

بله، کمتر کردم ولی هیچکار افراطی ای انجام نمی دادم. از ابتدا هم تعداد ست هایم کم بود. وقتی که من تمریناتم را شروع کردم، بدنسازان حرفه ای همانند آرنولد و لی هنی ۶ روز در هفته، ۲۰ ست تمرین می کردند. من هیچ وقت اینکار را نکردم، البته یک هفته ای این روش را امتحان کردم و فهمیدم گرفتار تمرین بیش از حد شده ام و با این شیوه به هیچ جایی نمی رسم.

وقتی چیزی برایتان جواب نمی دهد، هیچ وقت جواب نخواهد داد. چون آرنولد اینکار را می کرده دلیل نمی شود که برای شماهم حتماً کارساز باشد. اینکار احمقانه است که تمرینی که برایتان جواب نمی دهد را بارها و بارها تکرار کنید، چون داخل فلان مجله نوشته شده است.

 

سؤال: به عنوان سؤال پایانی آقای دوریان آیا راههای دیگری برای تفکیک عضلات و رسیدن به اندامی شبیه خودتان و رسیدن به قهرمانی پیشنهاد می کنید که بدنسازان بتوانند پیش از مسابقات از آن استفاده کنند؟

ترکیب تمرین و تغذیه در سه یا چهار هفته قبل از مسابقه اهمیت بسیار زیادی دارد. بنده شخصاً چند هفته مانده به مسابقه به خودم گرسنگی یا تشنگی نمی دهم.

منبع




دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *